Born To Die
Dziwny dzień. Pochmurny. Dłużące się godziny i narastający w sercu niepokój. Niewytłumaczlny. I jego irracjonalność denerwuje, jest nieprzyjemna, mierzi.
Bo wszystko tak umowne, przemijające - sekunda, oddech, mrugnięcie powieki.
A później i tak okazuje się, że całe życie można zamknąć w jednym zdaniu. I tylko od nas samych zależy, czy na jego końcu pojawi się kropka, wykrzyknik czy znak zapytania.
TU: Ścieżka dźwiękowa.
This entry was posted
on 4 December 2011 at 9:20 PM.
You can skip to the end and leave a response.
»Post a Comment